CZAS tkaniny 365 splotów – wystawa Beaty Palikot-Borowskiej w PIK

Wystawa stanowi również podsumowanie 30 lat pracy twórczej artystki, która łączy tradycyjne techniki tkackie z nowoczesną formą artystyczną. Ekspozycję będzie można oglądać od 30 kwietnia do 23 maja 2026 r., od wtorku do soboty w godz. 10. – 17.

Czas jest pojęciem abstrakcyjnym, dopóki nie nada mu się materialnej formy. W najnowszym projekcie Beaty Palikot-Borowskiej upływające dni zyskują fakturę, ciężar i kolor. Wystawa „Czas tkaniny 365 splotów” to monumentalny zapis roku 2025 – tkacki pamiętnik, w którym słowa zastąpiono nitką, a zdania splotem. Prezentowana kolekcja jest zwieńczeniem autorskiego wyzwania „Szuflandia – 365 miniatur”, w ramach którego artystka narzuciła sobie rygorystyczną dyscyplinę twórczą: wykonanie jednej miniatury tkackiej każdego dnia, przez okrągły rok. Efektem tej pracy jest zbiór 365 unikatowych obiektów, które, choć niewielkie formatem (ok. 10×10 cm), wspólnie tworzą wielką opowieść o wytrwałości, rytmie i zmienności.

Dla Beaty Palikot-Borowskiej, świętującej tym projektem jubileusz 30-lecia pracy twórczej, tkanina jest naturalnym językiem wypowiedzi. W „Czasie tkaniny” dostrzegamy syntezę jej dotychczasowych doświadczeń – od precyzji projektanta wzornictwa przemysłowego, po swobodę artystki poszukującej unikatowych struktur. Każda miniatura to osobne studium formy. Geometryczny rygor osnowy spotyka się tu z organiczną miękkością wątku. Dominująca paleta beży, czerni i szarości, przełamywana jest co jakiś czas akcentami kolorystycznymi – od pudrowego różu, przez konopne zielenie po surowy sizal i złote nici – wyznaczającymi puls kalendarza.

Wystawa skłania do pytań o naturę codzienności. Czy każdy dzień jest taki sam? Artystka udowadnia, że nawet w powtarzalnym rytmie ramy tkackiej można odnaleźć nieskończenie wiele rozwiązań. Małe formy, pierwotnie pomyślane jako szkice czy intymne notatki „do szuflady”, w przestrzeni galerii wychodzą na światło dzienne, tworząc spójną instalację. Prezentowane na wystawie prace to dowód na to, że wielka sztuka rodzi się z małych, konsekwentnych gestów. Wraz z artystką zapraszamy Państwa do prześledzenia tego roku dzień po dniu – splot po splocie.

Jakub Urynowicz kurator wystawy

Beata Palikot-Borowska – artystka tkaniny, projektantka i edukatorka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Przez trzy dekady kształtowała estetykę pod laskiego przemysłu włókienniczego, projektując tkaniny kolorowo-tkane, tkaniny drukowane, dywany i wykładziny. Obecnie prowadzi w Białymstoku autorską pracownię SPLOTARIUM, która jest przestrzenią eksperymentu, dialogu z tradycją oraz krzewienia kultury tkackiej. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków i Stowarzyszenia NÓW Nowe Rzemiosło. Stypendystka Marszałka Województwa Podlaskiego.

Jej twórczość to nieustanne poszukiwanie „nowych dróg dla tkactwa”. W swoich pracach łączy szacunek do tradycyjnych technik północno-wschodniej Polski z nowoczesną formą rzeźbiarską i obiektem 3D. Tkanie definiuje jako proces terapeutyczny i medytacyjny, w którym rytm wątku i osnowy staje się zapisem wewnętrznych stanów i tożsamości. Zależy jej, by wypracowane przez pokolenia tradycje tkackie północno-wschodniej Polski przetrwały. Tkanie to dla niej przestrzeń do dyskusji i moment zastanowienia się nad nowymi drogami dla tkactwa, znaczenia tego rzemiosła współcześnie i szukanie odniesień do tradycji. Bardzo ceni szacunek i dialog. Uważa, że tkanie nie istnieje bez zmiany. Tworząc nowe, odnosi się do tego, co już powstało. W swojej twórczości udowadnia, że przeplatając nici wątku i osnowy można wyrazić bardzo dużo.

źródło: Podlaski Instytut Kultury