Odkrywamy Podlaskie Gminy – Suwałki

Przyrodnicza bajka

To tam w oddaleniu zaledwie kilkunastu metrów od swojej kwatery, staniesz o świcie w kładących się mgłach po łące. Nie będziesz wiedział, czy śnisz, czy jesteś w krainie czarów. Przez konary drzew przebijać będą promienie słońca i pionowe cienie rozpraszające światło w iście bajecznej scenerii, a kiedy przytulisz to drzewo i spojrzysz w górę, poczujesz jego siłę, i płynący czas.

Bogactwem gminy są jeziora. Te ciepłe i najczystsze to jeziora rynnowe, z kolei wśród wzgórz znajdziemy morenowe i rozległe, które są efektem lodowca. Najcenniejsze jest jezioro Wigry, któremu uroku dodają liczne wyspy, a jest ich 19. Nie można nie wspomnieć o Sucharach. To śródleśne jeziorka o naturalnie zakwaszonej wodzie, które można oglądać, przechadzając się kładkami w cieniu drzew.

Jest też i rzeka, Czarna Hańcza, która przemierza Suwalski Park Krajobrazowy i bystro dociera do lasów Wigierskiego Parku Narodowego znajdującego się na terenie gminy, który oferuje blisko 300 km szlaków pieszych, rowerowych oraz ścieżek edukacyjnych. Rzeka Czarna Hańcza jest jednym z najpiękniejszych i najpopularniejszych szlaków kajakowych w Polsce. Leniwie płynąc z jej nurtem, spotkamy na brzegach gościnnych mieszkańców, którzy oferują najdoskonalsze jagodzianki, pierożki, drożdżówki.

Legendy wigierskie

To m.in. legenda o Siei Wigierskiej, a dokładnie o tym, jak się znalazła w jeziorze Wigry. To ciekawa historia zakonnika Barnaby i jego planu przechytrzenia Czorta, dzięki czemu, ta wyśmienita ryba jest wizytówką kulinarną tego regionu.

To też piękna, lecz smutna legenda o miłości zakonnika i córki rybaka Wigryny. Jest też „kolumna” niedaleko wjazdu do klasztoru, która także ma swoją tajemniczą historię o zakazanej miłości i zamurowanych w niej kochankach.

Jest też historia o wygnanych zakonnikach, którzy opuścili teren zakonu na klęczkach, rzewnie płacząc i modląc się głośno. Przejście w ten sposób przez groblę i Magdalenowo w stronę wsi Tartak spowodowało, iż kolanami wyżłobili rów.

Najcenniejsze zabytki

Jest nim niewątpliwie pokamedulski klasztor w Wigrach, który wznosi się nad okolicą od ponad 300 lat. Położony na półwyspie, w samym sercu jeziora wigierskiego. Otoczony eremami z pięknym tarasem widokowym i kościołem, który wraz z zabudowaniami klasztornymi powstał na przełomie XVII i XVIII wieku. Był to najbogatszy klasztor kamedulski w Europie.

Warto też odwiedzić drewniany kościół w Żylinach, a także zabudowania zespołu dworskiego w Małej Hucie, gdzie swoją historię również zostawili kameduli wigierscy, którzy mieli tam swoją hutę szkła, skąd wzięła się nazwa tej miejscowości.

Nie sposób opisać jak pachnie Suwalszczyzna, nie sposób zachęcić wielkim pięknem przyrody, nie sposób przekazać uczucia spokoju i błogości, kiedy chcesz odpocząć od miejskiego zgiełku i zasilić się energią płynącą z tego miejsca. Musisz to poczuć, zobaczyć, zasmakować.

Monika Pańko
red.: Aneta Kursa
fot.: Kamil Timoszuk